Behçet Necatigil'in, "şiirimizin uç beyi" olarak tanımladığı İlhan Berk, 1918 yılında Manisa'da doğdu. İlk şiirleri Manisa Halkevi Dergisi, Varlık, Çığır gibi dergilerde yayımlandı. 1944'de Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Fransızca Bölümü'nden mezun oldu.

İlk kitabı, Güneşi Yakanların Selamı, 1935 yılında yayımlanan İlhan Berk, 1953'de Yenilik dergisinden çıkan " Saint Antoine'inde Güvercinler" adlı şiirle İkinci Yeni'nin öncüleri arasında yer aldı. Özellikle 1955 sonrası yazdığı şiirlerde, bilinen şiir anlayışının yerine özgün bir şiir dili geliştirdi.

Bizi çevreleyen nesneler, doğa, tarih, cinsellik, kent, şiirlerinin konularını oluşturur.

Deneme, Günlük, Çeviri alanlarında da yapıtları bulunan Berk, birçok yabancı dillere de çevrildi. Son kitabı "Tümceler Geliyorum" 2007 yılında YKY'de yayımlandı.

Sadece edebiyat alanında ürünler vermedi. Şiirle birlikte, resim sanatı alanında kendine özgü çizgileriyle önemli bir yer edindi.

İlhan Berk, 1999, 2002 ve 2007 yıllarında Altın Portakal Şiir Ödülü Sempozyumlarına Onur Konuğu olarak katıldı, Ödül'ün gelişmesinde katkılarda bulundu.

"Yazmak benim için cehennemdir" diyen, yaşamayı " şiir yapmak"la eşdeğerde gören İlhan Berk, şiir için düşünen, her gördüğünü, rastladığını şiire çeviren bir ustaydı. Birhan Keskin için 2007 yılında düzenlenen Sempozyum'un açılış konuşmasında söyledikleri şiir anlayışını yansıtır niteliktedir.: "Ne mi yapmalı şiir? Sabahları okula giden çocukların ellerinden tutmalı, kızların saçlarını karıştırmalı, otlar, kuşlar, hayvanlar yetiştirmeli. Böcek koleksiyonları yapmalı, kitaplara girmemiş otların elinden tutmalı, sevgilinin bağına yardım etmeli. İnsana yabancı olan her şeyin üstünü çizmeli. Terkisinde denizler, ucu selvi ağacından yapılmış oklar, al atlar, ırmaklar, kadınlar taşımalı."

Gelecekte, daha da iyi değerlendirileceğini umduğumuz büyük usta İlhan Berk'i AKSAV olarak saygıyla anıyor, Türk şiirinin başı sağ olsun diyoruz.